Op dinsdagmorgen 6 november jl. hebben de leerlingen van groep 8 in zalencentrum Tripodia de theatervoorstelling "Edward Edward" bezocht. De voorstelling van het gezelschap "Pekel en Bint" is gebaseerd op het leven van Edward ll, koning van Engeland van 1307 tot 1327.
Hieronder de korte inhoud en de achtergronden van de voorstelling:

Aan de andere kant van de heg woont een prins. En een prins moet een prinses, zo is de heersende opinie. Maar wat gebeurt er als een prins liever voor altijd wil blijven spelen en de prinses er dan maar met een ander vandoor gaat? Door het gaatje in de heg laat ‘Edward Edward’ van Pekel&Bint gluren naar die ogenschijnlijk prinsheerlijke wereld. Een spannend verhaal vol geheimzinnige intriges, hard gelach en mooie taal.

“Edward Edward” klinkt het meningmaal aan het hof. De kleine prins pronkt met die dubbele naam, denkend dat het op zijn adellijke afkomst duidt. Maar wanneer zijn vader erachteraan kraait “en dat moet keuning weurde” wordt duidelijk dat Edward een meelijwekkend ventje is. Eigenlijk wil hij ook helemaal geen koning worden. Hij wenst dat op een dag een man in regenjas zich zal melden aan de poort, zich zal voorstellen als zijn vader en dat ze dan samen naar de HEMA zullen gaan…
Zo ‘Hollands normaal’ zal Edward nooit worden, maar een normale beste vriend vindt hij wel in zijn buurjongen Piers. Samen dansen, dichten, zingen ze onder het vrolijke mom van ‘wij tegen de rest’. Wanneer Koning Edward echter ruikt dat zijn zoon in de echte mensenwereld is geweest, wordt Piers zonder pardon weggestuurd en wordt een “generaal pardon voor het meisje” afgekondigd. Ofwel: er wordt een huwelijk geregeld tussen prins Edward en prinses Isabella. Het is het begin van machtspelletje na machtspelletje, moord na moord waar alle regels maar ook het einde zoek zijn.
Wellicht is het echte verhaal rondom Edward II van Engeland hierin nog te herkennen. Christopher Marlowe schreef er een toneelstuk over in 1593 en had waarschijnlijk nooit kunnen vermoeden dat al die gruweldaden, vuile politiek en verboden liefdes ooit bewerkt zouden worden tot een aangename voorstelling. Het duo Gijsje Kooter (tekst) en Frans-Jan Snelders (regie) weet een spannend en ook vrolijk, grappig verhaal te vertellen; weinig poespas, maar zeker genoeg genot voor oog en oor.
Vijf acteurs spelen alle rollen. Ze zijn gehuld in lange zwierige groene jassen. Maar: hoe fraaier de jas, hoe hoger de rang. Moeiteloos wisselen ze van rol. Prachtig is de mannelijke acteur die ‘Keuningin Elleneur’ vertolkt met ware koninklijke kak: één hand in de zij, de andere opgehouden en slapjes bungelend. Het enthousiaste speelplezier is er van af te zien als hij daarna plots transformeert in de beul met grootste grimassen en een zwaar plat accent.
Maar dat is het niet het enige wat er aan taal te genieten valt. Kooter is er in geslaagd van een van origine zwaar verhaal te vangen in woorden en zinnen die mooi zijn in hun eenvoud. Iets als “Ik wil gewoon zijn wie ik ben” en “Jij hebt mijn dromen kapotgemaakt voordat ze begonnen zijn” blijft nazingen.
Ook de beelden zorgen ervoor dat de aandacht erbij blijft. De moorden worden bijna zacht weergegeven door puur met wat licht en geluid te werken of door eenvoudig het hoofddeksel van de betreffende persoon te laten vallen. Die eenvoud is echter wel een kunst.
De kinderen in de zaal kijken gespannen toe wanneer het verhaal direct aan hen wordt verteld of wanneer directe vragen worden gesteld.